Part 11 NC20+

posted on 30 Jan 2013 21:06 by ppurple

 

ไปอ่านทั้งเรื่องได้ที่~

 

คำเตือนใครไม่ชอบความรุนแรงออกเลยคะ

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“หึ ยอมดีๆ ดีกว่าเพราะถ้าทำให้ฉันโกรธมากกว่านี้ฉันจะไม่รับรองจริงๆว่านายจะไม่เจ็บ”ว่าแล้วฮิบาริก็เอามือไปจับค้างร่างเล็กให้หันมามองตนตรง พร้อมกับของในมือ มันคือปลอกคอ ที่มีสายยาวๆออกมา

 

“มะ ไม่เอานะครับจะทำอะไรผม”ว่าแล้วร่างสูงก็จัดการเอาปลอกคอนั้นใส่ให้ร่างเล็กโดยที่ค่อนข้างจะรุนแรงไม่น้อยเพราะ ร่างเล็กนั้นดิ้นไม่ยอมหยุด

 

“ชะ ช่วยด้วยครับ...ใครก็ได้ ช่วยผมด้วย ฮึก คุณฮิบาริอย่า ช่วยด้วย!!!!”สึนะทั้งดิ้น ทั้งร้องเรียกให้คนมาช่วยทั้งๆที่ก็รู้ว่าเวลานี้ไม่มีทางมีใครมาที่นี่อยู่แล้ว ฮิบาริเมื่อเห็นทั้งการกระทำและร่างเล็กที่ดีดดิ้นไม่หยุดทำให้เขายิ่งโมโหขึ้นและ

 

เพี๊ยะ!!!!!!

 

“บอกแล้วว่าอย่าทำให้ฉันโกรธไปมากกว่านี้ไม่งั้นนายจะเจ็บตัว สึนะโยชิ”สึนะเบิกตากว้าง เมื่อฝ่ามือของฮิบาริตวัดลงบนแก้มของเขาอย่างแรง หน้าของสึนะสะบัดแรงๆไปตามแรงของร่างสูง ของเหลวสีแดงไหลออกมา ร่างเล็กนั้นรับรู้ได้ถึงรสของเลือด

 

ควับ!!!

 

ฟุ้บ!!!

 

ร่างสูงไม่รออะไรทั้งนั้นจัดการจับร่างเล็ก ให้นอนบนเตียงกว้างจากนั้นเอาสายที่เหลือ มัดมือร่างเล็กเอาไว้จากนั้นเอาไปผูกไว้กับหัวเตียง

 

“ยะ อย่า ฮึก ไม่เอาครับ ผมกลัวแล้ว ฮึกๆ”สึนะสะอื้นด้วยความกลัวแต่ดูเหมือนอิบาริจะไม่ฟังอะไรทั้งนั้น

 

“หึ วันนี้รู้สึกจะปากกล้าจังเลยนะ ถึงฉันจะอยากได้ยินเสียงครางหวานๆของนายก็เถอะ แต่ให้เงียบเอาไว้สักพักก็คงสนุกไม่น้อยเหมือนกัน”ว่าแล้วฮิบาริ ก็หยิบของอีกชิ้นขึ้นมา ลักษณะนั้นเป็นลูกกลมๆมีสายคล้ายเข็มขัด

 

“มะ ไม่เอา ผมยอมคุณแล้ว ฮึกๆ อย่าใช้ของพวกนี้เลย ฮึกๆ”สึนะอ้อนวอน แต่ร่างสูงก็ไม่ได้ฟังอะไรทั้งนั้นจัดการเอาของชิ้นนั้นไว้ที่ปากของร่างเล็กแล้วใส่ล็อกแน่นหนา

 

“อื้อ~ ฮือๆ”สึนะส่ายหัวไปมา

 

“มาเริ่มกันเลยดีกว่า สึนะโยชิดูซิว่าจะทนได้แค่ไหน”ว่าแล้วร่างสูงก็จัดการถอดเสื้อผ้าของร่างเล็กออกทั้งหมด และจูบไปทั่วร่างของสึนะ ฝากรอยนับไม่ถ้วนเอาไว้ที่ตัวของเขาเต็มไปหมด สึนะบิดไปมาด้วยความเสียวซ่าน และก็ถอนหายใจออกมาเมื่อร่างสูงหยุด และสพดุ้งอีกครั้งเมื่อร่างสูงกลืนกินส่วนอ่อนไหวของเขาเข้าไป ลิ้นใหญ่ทำหน้าที่อย่างช่ำชอง

 

“อื้อ~ อึก อื้อ~ๆๆ”สึนะครางออกมา อย่างยากลำบากยิ่งเขาร้องไม่ได้ยิ่งรู้สึกทรมานมากขึ้น ร่างเล็กสติเริ่มเลือนไปที่รู้สึกนั้นเห้นจะมีแต่ความรู้สึกต้องการที่มากขึ้นและก็ต้องรู้สึกเหมือนถุกดยนลงมาจาก เมฆเมื่ออยุ่ๆร่างสูงก็หยุดการกระทำทั้งหดมซะดื้อๆ

ปล่อยให้ร่างเล็กหอบหนักด้วยความเหนื่อยและค้าง สึนะมองฮิบาริ

 

“อะไรอยากให้ฉันทำอะไรล่ะ มองอย่างนั้นน่ะหืม~”ว่าแล้วฮิบาริก็ก้มลงไปถาม พร้อมกับค่อยๆปลดที่ปิดปากสึนะออก

 

“แค่กๆๆ แฮ่กๆ อะ อ๊า~”ฮิบาริก้มเข้าไปไกลจ้องลึกลงไป จากนั้นส่งนิวเข้าไปในปากร่างเล็กหยอกล้อกับลิ้นเล็ก

 

“อืม~ อึก”

 

“พูดสิว่าจะให้ฉันทำอะไร ไม่งั้นฉันก้ไม่ทำอะไรทั้งนั้น”ฮิบาริกระซิบแผ่วเบาข้างหู แล้วงับเบาๆ

 

“อ๊า~ๆ ต้อง...การ...คุณฮิ...บาริ อึก”ร่างเล็กพูดติดขัด

 

“อะไรล่ะ”

 

“กะ...กอด กอดผมที  อ๊ะ!!!!”ไม่รอช้าเมื่อร่างเล็กพูด ร่างสูงก็สอดกายเข้าไปทันที สึนะสะดุ้ง

 

“อ๊าๆๆๆๆๆ เจ็บ คุณฮิบาริ อ๊า~”

 

“หึหึหึ อึก เดี๋ยวก็หายน่า นายเนี่ยรัดจังนะ”ฮิบาริพูดหร้อมกับเร่งขยับให้เร็วขึ้น แล้วเขาก็ค่อยๆเอื้อมมือไปปลดเชื่อกที่มัดมือร่างเล็กเอาไว้นั้นออก

 

“เกาะฉันไว้ล่ะ”สึนะรีบเอามือที่ถูกปลดออกจับที่บ่าของร่างสูงทันที และเริ่มจิกลงเมื่อร่างสูงขยับเร็วขึ้น

 

“อ๊า~ๆๆๆ ไม่ไหว อ๊า~”สึนะครางออกมา ฮิบาริยิ้มแล้วมอง จากนั้นเขากับร่างเล็กก็ปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน สึนะหอบหนักด้วยความเหนื่อย แต่ต้องตกใจเมื่อร่างสูงนั้นยังไม่ยอมถอนกายออกไปจากตัวเขาสักที

 

“คะ คุณ...ฮิบาริ อ๊า~ เดี๋ยว”สึนะร้องเพราะฮิบารินั้นยังขยับตัวอีกครั้ง

 

“เสียใจนะ แต่ฉันยังไม่อิ่ม”จบคำพูด ฮิบาริก็เริ่มกิจกรรมอีกครั้ง และยาวนานไปจนถึงตอนกลางคืนเลยทีเดียว

 

.................................................................................

 

....................................

 

.............

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Secret Boy (18x27) Part 5 Nc18+

posted on 07 Jan 2013 20:54 by ppurple

อ่านเรื่องเต็มได้ที่

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Part5

 

 

 

“มาแอบดูแล้วคิดว่าจะกลับไปง่ายๆรึไงหืม”ร่างสูงกระซิบเสียงเย็นทำเอาคนตัวเล็กไม่กล้าขยับเขยื่อนแม้แต่นิดเดียว

 

“หึหึหึ งั้นฉันคงจะปล่อยเธอไปไม่ได้สึนะโยชิ”

 

“เฮือกอะ...เอ่อผม...ผมขอโทษครับคือว่าผมไม่ได้หวา”ไว้เท่าความคิดสึนะยังไม่ทันได้วิ่งไปไหน ฮิบาริก็อุ้มเขาเข้าไปในห้องน้ำเก่า จากนั้นก็ล็อกประตูแน่นหนา

 

-ตายๆๆๆแน่ๆเลย T[]T-

 

“หึ มาแอบฟังผู้ใหญ่เนี่ย ไม่ดีเลยนะเจ้าสัตว์กินพืช”ฮิบาริพูดพร้อมกับมองไปที่ร่างเล็ก นึกขำในใจที่ร่างเล็กใต้ร่างเขานั้น ตัวสั่นราวกับกวางที่ไปเจอกับสิงโตผู้หิวโหย

 

“สั่นขนาดนี้ คิดว่าฉันจะทำกับนายเหมือนที่ทำกับ ไอ้พวกนั้นรึไง คิดผิดแล้วสำหรับนาย ฉันจะใจดีให้เป็นพิเศษก็แล้วกัน”สิ่งที่

ร่างสูงพูดนั้น ที่จริงมันน่าจะทำให้เขารู้สึกดีใจ ที่คนข้างบนจะลดโทษให้เขาแต่สึนะกลับ ไม่อุ่นใจขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว แต่กลับ

รู้สึกเสียวสันหลังและ รู้สึกว่าตัวเองจะซวยมากกว่าเดิมซะอีก

 

“อะ...เอ่อคุณฮิบาริครับผมผิดไปแล้วอย่าทำอะไรผมเลยนะครับผมไม่ไปบอกใครหรอกครับเรื่องที่ผมเห็นวันนี้ผมจะทำเป็นไม่เห็นอะไรเลยนะครับเพราะงั้นปล่อยผมไปเถอะนะครับ”สึนะพูดออกมาแบบควบคุมสติไม่อยู่เพราะเขากำลังกลัวคนที่อยู่ข้างบนมาก

 

“แล้วฉันจะรู้ได้ ยังไงว่านายจะไม่โกหก แล้วที่จริงนาย ก็ผิดที่แอบมาดูฉัน กับไอ้พวกนั้นเองไม่ใช่รึไง”ฮิบาริพูดแล้ว เอาหน้าเข้า

ไปใกล้กับคนข้างล่างมากขึ้น ไปอีกจนแทบจะชนกันพร้อมกับ จ้องตาร่างเล็กจนคนโดนจ้องต้องเฉตาหลบไปทางอื่น

 

“ถ้าผมผิดงะ...งั้นผมก็ขอทะ...อุ๊บ!!!”พูดยังไม่ทันจบริมฝีปากของร่างสูงก็ประกบลงมาบนริมฝีปากของร่างเล็กทันที

 

“อื้อๆๆ”ร่างสูงยังคงเบียดริมฝีปากลงไปโดยที่ไม่สนใจเสียงของร่างเล็กรวมทั้งมือที่ทั้งผลักให้เขาหยุดจนร่างสูงเห็นว่าร่างเล็ก

กำลังหายใจไม่ออกก็เลยถอนจูบออก

 

“แฮ่กๆๆ”ร่างบางหอบหนักเพราะจูบที่ยาวนานทำให้เขาหายใจไม่ออก

 

“หึหึหึ จะขอโทษ อะไรล่ะ”ฮิบาริพูดแล้วมองคนใต้ร่างด้วยสายตาบางอย่าง

 

“อยากจะรู้จริงๆ ว่าร่างกายนี้จะตอบสนองฉันยังไง”ร่างสูงพูดพร้อมกับลากนิ้วลงไปเรื่อยๆแล้วเอามือวนรอบจุดอ่อนไหวของร่าง

เล็ก

 

“อ๊ะ!!! ฮ๊า~ อย่า ไม่หยุดครับ”

 

“หึ ถ้าบอกว่าไม่ล่ะ!!!”ว่าแล้วร่างสูงก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้น

 

“ตะ...แต่...อึกอ๊ะ....”ร่างเล็กยังไม่ทันได้พูดอะไรก็ต้องรู้สึกเสียววาบไปทั้งตัวเพราะมือหนาที่เร่งจังหวะรูดขึ้นลงเพื่อให้คนข้างใต้

ส่งเสียงครางหวานให้เขาฟังอย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่

 

“อ๊ะๆ...อ๊า...ผม...มันจะอ๊า~”นํ้าสีขาวที่ไหลออกมาเปรอะเต็มหน้าขาของร่างเล็ก ฮิบาริแสยะยิ้มมองร่างเล็ก

 

“ออกมาซะแล้ว”สิ่งที่ร่างสูงพูดนั้นทำเอาร่างเล็กถึงกับหน้าแดงหนักกว่าเดิม

 

“แฮ่กๆๆ ยะ อย่า”สึนะพูดเสียงแผวเบา และหยุดนิ่งเมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่าที่ตอนนี้แตะอย่าที่ช่องทางสีหวานของเขา

 

“ดะ เดี๋ยว คุณ!!!!!!!!!!!!!!”ไม่รอให้ร่างเล็กพูดอะไรทั้งนั้น สิ่งแปลกปลอมนั้นสอดเข้าไปรวดเดียวจนสุด สึนะสะดุ้งสุดตัวด้วย

ความเจ็บปวด กรีดร้องออกมาพร้อมกับจับบ่าร่างสูงเอาไว้

 

“อ๊า~.......ผมเจ็บ.......อ๊าๆๆๆๆๆ”

 

“อ๊าาาไม่ๆ...เอาออกไปๆ...อ๊าาาา”สึนะพูดแล้วมองหน้าร่างสูง เมื่อเห็นดังนั้นฮิบาริก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้

 

“ไม่อยากเจ็บก็ผ่อนคลายหน่อย เจ้าสัตว์กินพืชแล้วมันจะดีเอง”ฮิบาริพูดเสียงอ่อนโยนเมื่อร่างเล็กเริ่มปรับตัวได้แล้วเขาก็ขยับตัว

เป็นจังหวะแล้วเร่งให้เร็วขึ้นเรื่อยๆ

 

“อ๊าา...อ๊าาาา...ไม่ไหวแล้ว ผมจะ....อ๊าๆๆๆๆๆ”

 

“ไปพร้อมกันสิ สึนะโยชิ”ฮิบาริพูดพร้อมกับก้มลงจูบร่างเล็ก

 

“อืม~”ร่างสูงครางพร้อมกับปล่อยน้ำสีขาวออกมาพร้อมกับร่างเล็ก เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยสึนะก็สลบไป ฮิบาริมองร่างเล็ก

แล้วเอานิ้วเขี่ยน้ำตาของร่างเล็กออกพร้อมกับพูดออกมา

 

“หึ นายต้องเป็นของฉันเท่านั้น ซาวาดะ สึนะโยชิ”ฮิบาริพูดขึ้นพร้อมกับอุ้มร่างเล็กที่นอนสลบอยู่เดินออกจากห้องแต่ก็ต้องชะงัก

เพราะเจอกับคนๆหนึ่งที่ยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่

 

“แกมาทำอะไรตรงนี้เบียคุรัน”ฮิบาริมองเพื่อนของตัวพร้อมกับถามเสียงเย็น

 

“แหมฉันก็ไม่ได้มาแอบดูนายหรอกแค่รู้เฉยๆว่านายอยู่ที่นี่แต่ว่านะ

 

ฮิบาริคุงเล่นแรงไปหน่อยไหมเนี่ย”เบียคุรันพูดขึ้นแล้วมองคนในอ้อมแขนของเพื่อน

 

“อย่ามาทำเป็นพูด อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าแกก็กำลังสนใจไอ้เด็กพืชล้มลุกคนนั้นอยู่เหมือนกัน”ฮิบาริพูดขึ้นอย่างรู้ทันพร้อมกับเดิน

ผ่านเพื่อนของตัวเองไปแต่ก็ต้องชะงักอีกครั้ง

 

“แต่ว่านะ นายพูดยังกับเคยรู้จักเด็กคนเลยนะฮิบาริคุง”เบียคุรันพูดแล้วหันไปมองหน้าเพื่อนของตัวเองที่หยุดเดินอีกครั้ง

 

“หึ ก็ไม่มีอะไรนี่ฉันก็แค่รู้สึกสนใจเจ้าสัตว์กินพืชนี่ก็แค่นั้นเอง”ฮิบาริพูดจบแล้วเดินต่อ

 

“หึหึหึ ขอให้เป็นจริงก็แล้วกันฮิบาริคุง”

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เจอกันเรทหน้า บ๊าย บาย oW</

Part 6 NC18+

posted on 19 Nov 2012 20:54 by ppurple
 
ที่มาของฟิค ฮุฮิ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

Part 6

 

“เอาล่ะนับตั้งแต่ตอนนี้ไปฉันจะเอาคืนแล้วนะเตรียมใจไว้ได้เลย”พอร่างสูงพูดจบเขาก็จัดการบทขยี้ริมฝีปากนุ่มของคนใต้ร่าง

“อื้อ~!!!”ร่างเล็กร้องออกมาร่างเล็กทั้งดิน ทั้งผลักแต่ร่างสูงก็ไม่สะเทือนแม้แต่นิดเดียวแถมมันยังทำให้ร่างสูงยิ่งโกรธมากขึ้นไปอีก

“หึ พรุ่งนี้นายจะลุกไหวรึเปล่า ฉันล่ะอยากรู้จริงๆ”ร่างสูงพูดขึ้นพร้อมกับสอดมือเข้าไปใต้กางเกงของร่างบางกอบกุ้มส่วนอ่อนไหวเอาไว้พร้อมกับรูดขึ้นลงช้า

“ไม่นะ หยุดนะคุณฮิบาริ อ๊ะ...อ๊า~อะ...เอามือออก...ไป...นะ”สึนะพูดเสียงสั่นพร้อมกับครางออกมา

“อ้าว หึหึหึไม่อยากให้ทำอย่างนี้ก็ไม่บอก ที่จริงจะให้ฉันข้ามขั้นก็ได้แต่คนที่จะลำบากก็คือนาย เอ๊ะหรือว่านายจะชอบล่ะ ฉันทำแค่นี้ยังครางซะขนาดนี้เลยนี่หืม~”ฮิบาริพูดพร้อมกับเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นทำเอาร่างบางร้องครางออกมาไม่ศัพท์

“มะ...ไม่ใช่...อ๊ะ...อ๊าๆๆๆๆๆ ไม่ไหวแล้ว”ร่างเล็กร้องออกมาพร้อมกับของเหลวที่ถูกปล่อยออกมาเลอะมือร่างสูงฮิบาริเลียของเหลวที่ร่างบางปลอยออกมาอย่างไม่รังเกียจ

“หึหึหึ หวานดีนี่นายน่ะแต่ของจริงจะเริ่มต่อจากนี้ต่างหาก เพราะฉันมีอะไรให้นายด้วย”ร่างสูงพูดขึ้นพร้อมกับหยิบขวดแก้วเล็กๆที่มีน้ำใสๆบรรจุอยู่ขึ้นมาสึนะปรือตามองพร้อมกับถามด้วยความสงสัย

“อะ...อะไร ผมไม่กินหรอกนะ”สึนะพูดขึ้นเพราะรู้ว่าร่างสูงต้องให้เขากินน้ำประหลาดๆนั่นแน่

“เก่งดีนี่ ที่รู้ว่าฉันจะนายกินมันส่วนมันคืออะไรเดี๋ยวก็รู้เองแหละ ฉันจะป้อนให้”ร่างสูงไม่รอให้ร่างบางได้พูดอะไรทั้งนั้นจัดการดื่มน้ำนั้นเข้าไปแล้วประกบจูบทันทีเพราะจูบที่ยาวนานทำให้ร่างต้องอาปากออกแล้วกลืนยาเข้าไปพอสึนะกลืนยาเข้าไปสักพักร่างสูงก็ถอนจูบออก

“แค่กๆๆ ยานั่น...อะ...ไร”ร่างเล็กถาม

“หึหึหึ ก็แค่ยาที่ทำให้มันสนุกก็แค่นั้นเอง ว่าแต่ฉันนี่โชคดีนะไม่ต้องวิ่งล่าเหยื่อเลยสักนิดแต่เหยื่อกลับวิ่งเข้ามาหาเองซะงั้นจะว่าไปนี่ก็เพิ่งจะบ่ายๆเองสินะมีเวลาเยอะกว่าที่คิดซะอีก”ร่างสูงพูดแล้วหยุดเพราะอยู่ๆคนใต้ร่างของเขาก็ครางออกมา

“อะ...อ๊า~อ๊าๆๆๆๆๆ...ระ...ร้อนๆๆอ๊า~”ร่างเล็กร้องครางอย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่ร่างเล็กนอนบิดไปมาเพราะยาที่ร่างสูงให้เขากินเริ่มออกริดแล้ว

“เอ๋ ยาออกริดแล้วสินะหึหึหึ ร้องออกมาอีกสิฉันอยากได้ยินชัดๆ”ฮิบาริก้มลงไปกระซิบข้างหูร่างเล็กแล้วเลียเบาๆแต่การกระตุ้นแค่นี้กลับเรียกเสียงครางจากเล็กได้มากทีเดียว

“อ๊ะ...อ๊าๆไม่...นะ...ห๊ะอ๊าๆๆๆ....หยุดนะ...ครับ”ว่าแล้วร่างเล็กก็ต้องสะดุ้งเมื่อร่างสูงเอามือของเขาสอดเขาไปใต้กางเกงของร่างเล็กพร้อมกับกอบกุ้มส่วนอ่อนไหวแล้วรูดขึ้นลงช้าๆและเร็วขึ้น

“อ๊าๆๆๆ...มะ...ไม่ๆ...ไม่เอา...หยุดอ๊ะ...อ๊าๆผะ ผมไม่ได้ตั้งใจขอโทษครับ”เมื่อร่างเล็กครางออกมา ร่างสูงก็แสยะยิ้มที่มุมปาก

 “หึหึหึ ฉันไม่ได้อยากได้คำว่า ‘ขอโทษ’ แต่ที่ฉันอยากได้น่ะคืออย่างอื่นฉันอยากได้น่ะคือ...”ฮิบาริหยุดพูดแล้วมองคนข้างล่างแล้วเชยคางของร่างเล็กให้สบตากับเค้าพร้อมกับกระซิบเบาๆข้างๆหูว่า...

“ร่างกายของนายมากกว่า”คำพูดนั้นทำเอาคนตัวเล็กหน้าถึงกับขึ้นสีด้วยความอาย และไม่เข้าใจว่าคนตรงหน้าเค้าต้องการอะไรกันแน่

“พะ...พูดอะไรน่ะครับผะ...ผมก็บอกไปแล้วว่าผมเป็นผู้ชายนะแล้วคุณฮิบาริก็เป็นผู้ชายด้วยเรื่องแบบนั้นมันเป็นไปไม่ได้แล้วผมก็ไม่...”

“ใครว่ามันเป็นไปไม่ได้กันก็ในเมื่อฉันอยากได้ก็ต้องได้เพราะฉะนั้นนายก็ต้องทำตามที่พูดเพื่อเป็นการไถ่โทษที่นายทำผิดไปเมื่อกี้”ฮิบาริแย่งสึนะพูดและสิ่งที่ร่างสูงพูดก็ยิ่งทำให้ร่างเล็กถึงกับหน้าถอดสีเลยทีเดียว

“ตะ...แต่...อึกอ๊ะ...ไม่นะครับอ๊ะ...”ร่างเล็กยังไม่ทันได้พูดอะไรก็ต้องรู้สึกเสียววาบไปทั้งตัวเพราะมือหนาของร่างสูงที่ปลดเข็มขัดของร่างเล็กตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ได้เอามือสอดเข้ามาใต้กางเกงของร่างเล็กกอบกุมส่วนอ่อนไหวแล้วรูดขึ้นลงเพื่อให้คนข้างใต้ส่งเสียงครางหวานให้เค้าฟังอย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่

“อ๊ะๆ...อ๊า...พอคะ...คุณฮิบาริ...มันจะอ๊า~”นํ้าสีขาวไหลออกมาเลอะมือร่างสูงฮิบาริเลียนํ้าสีขาวของร่างเล็กอย่างไม่รังเกียจ มองร่างเล็กที่หอบหนักแล้วยิ้มอย่างพอใจ

“กระตุ้นง่ายดีนะนายน่ะแต่ก็ดีแล้วเพราะของจริงน่ะมันต่อจากนี้ต่างหาก”ฮิบาริพูดขึ้นแล้วยิ้มเย็น

“แต่ว่านายน่ะหวานดีนะ”ฮิบาริก้มลงไปกระซิบข้างหูร่างเล็ก

“มะ...ไม่เอาๆๆปล่อยผมไปเถอะนะครับ”สึนะทำหน้าอ้อนวอนร่างสูงเพื่อให้ปล่อยเค้าไปแต่ร่างเล็กไม่รู้เลยว่ายิ่งเค้าทำสายตาน่าสงสารมากเท่าไหร่มันยิ่งเป็นการไปกระตุ้นให้คนข้างบนมากขึ้นกว่าเดิมแล้วสึนะก็ต้องสะดุ้งอีกครั้งเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมสอดเข้ามาทางหลัง

“อ่ะๆ...อ๊าไม่ๆเอาครับเอาออกไปผมเจ็บ”

“อะไรกันแค่นิ้วเดียวเองนะ”ฮิบาริพูดแล้วสอดนิ้วเพิ่มเข้าไปเป็นสองจากสองเป็นสามแล้วขยับเข้าออกช้าๆ

“อ๊าาาไม่เอา...พอ...แล้ว...อ๊าเจ็บ”

“หึ หึ หึอย่าเกร็งสิไม่งั้นคนเจ็บก็เป็นนายนะ”ฮิบาริพูดพร้อมกับเอานิ้วออกทำให้สึนะซึ่งโล่งใจขึ้นบ้างที่คนข้างบนเอานิ้วออกจากตัวเค้าแล้วแต่ก็ต้องเจ็บแปลบอีกครั้งเพราะมีสิ่งที่ใหญ่กว่าสอดเข้ามารวดเดียวจนเกือบสุด

“อ๊าาาไม่ๆๆๆ...อ๊ะ...เอาออกไปๆผมเจ็บ...อ๊าาาา”สึนะพูดแล้วเริ่มดิ้นน้อยๆอีกครั้งเพราะเค้าเริ่มไม่มีแรงที่จะขัดขืนคนข้างบน

“อย่าเกร็งสิฉันบอกแล้วนะว่าคนเจ็บมันเป็นนายแต่ว่า...”

“เดี๋ยวมันก็จะรู้สึกอย่างอื่นแทนแล้วล่ะหึหึหึ”ฮิบาริพูดพร้อมกับเริ่มขยับตัวเป็นจังหวะแล้วเร่งให้เร็วขึ้นเรื่อยๆ

“อ๊าา...อ๊าาาา...ไม่ไหว”

“หึ หึ หึ”ฮิบาริแสยะยิ้มพอใจที่คนตัวเล็กที่สติเริ่มจะไม่อยู่กับตัวแล้วได้แต่ส่งเสียงหวานพร้อมกับแอ่นตัวขึ้นมาเพื่อเบานํ้าหนักก่อนที่จะเอามือเกาะบ่าของเค้าเอาไว้

“อึก...อ๊ะ...อ๊าาาา”ร่างเล็กเริ่มจิกนิ้วบนแผ่นหลังของร่างสูงแน่นขึ้น

“อืม”ฮิบาริพูดแล้วขยับตัวถี่ขึ้นพร้อมกับปล่อยนํ้าสีขาวออกมาพร้อมกับร่างเล็กแล้วร่างสูงก็ถอนกายออกจากร่างเล็กที่สลบไปแล้ว

“ว้า~ เจ้าหญิงของฉันหลับไปซะแล้ว หึหึหึ สนุกดีจริง เธอจะต้องให้ฉันกอดไปอีกนานไม่ต้องห่วง”ฮิบาริพูดพร้อมกับมองร่างบางที่หลับปุ๋ย ด้วยสายตาบางอย่างที่คาดเดาไม่ได้ (ยกเว้นไรเตอร์กร๊ากกกกกกก)

.

.

.

.

นอกประตูห้องทั้งสองคนไม่รู้เลยว่ามีคนหนึ่งที่ยืนอยู่ได้รับรู้ถึงบทรักของทั้งสองคนตลอด ทุกคำพูดและทุกการกระทำ

“ทำไมกัน ทำไมถึงเจ็บที่หัวใจแปลกๆกัน นะ”เอ็นมะพูดกับตัวเองเบาๆพร้อมกับกุมที่อกซ้ายของตัวเอง

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ปาดเหงื่อ= =; (เลือดกำเดา!!!//ผิด)

 

แล้วเจอก๊านนนนนนนนนนนนนน๊า~

 

 

edit @ 19 Nov 2012 20:55:00 by P_purple