Secret Boy (18x27) Part 5 Nc18+

posted on 07 Jan 2013 20:54 by ppurple

อ่านเรื่องเต็มได้ที่

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Part5

 

 

 

“มาแอบดูแล้วคิดว่าจะกลับไปง่ายๆรึไงหืม”ร่างสูงกระซิบเสียงเย็นทำเอาคนตัวเล็กไม่กล้าขยับเขยื่อนแม้แต่นิดเดียว

 

“หึหึหึ งั้นฉันคงจะปล่อยเธอไปไม่ได้สึนะโยชิ”

 

“เฮือกอะ...เอ่อผม...ผมขอโทษครับคือว่าผมไม่ได้หวา”ไว้เท่าความคิดสึนะยังไม่ทันได้วิ่งไปไหน ฮิบาริก็อุ้มเขาเข้าไปในห้องน้ำเก่า จากนั้นก็ล็อกประตูแน่นหนา

 

-ตายๆๆๆแน่ๆเลย T[]T-

 

“หึ มาแอบฟังผู้ใหญ่เนี่ย ไม่ดีเลยนะเจ้าสัตว์กินพืช”ฮิบาริพูดพร้อมกับมองไปที่ร่างเล็ก นึกขำในใจที่ร่างเล็กใต้ร่างเขานั้น ตัวสั่นราวกับกวางที่ไปเจอกับสิงโตผู้หิวโหย

 

“สั่นขนาดนี้ คิดว่าฉันจะทำกับนายเหมือนที่ทำกับ ไอ้พวกนั้นรึไง คิดผิดแล้วสำหรับนาย ฉันจะใจดีให้เป็นพิเศษก็แล้วกัน”สิ่งที่

ร่างสูงพูดนั้น ที่จริงมันน่าจะทำให้เขารู้สึกดีใจ ที่คนข้างบนจะลดโทษให้เขาแต่สึนะกลับ ไม่อุ่นใจขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว แต่กลับ

รู้สึกเสียวสันหลังและ รู้สึกว่าตัวเองจะซวยมากกว่าเดิมซะอีก

 

“อะ...เอ่อคุณฮิบาริครับผมผิดไปแล้วอย่าทำอะไรผมเลยนะครับผมไม่ไปบอกใครหรอกครับเรื่องที่ผมเห็นวันนี้ผมจะทำเป็นไม่เห็นอะไรเลยนะครับเพราะงั้นปล่อยผมไปเถอะนะครับ”สึนะพูดออกมาแบบควบคุมสติไม่อยู่เพราะเขากำลังกลัวคนที่อยู่ข้างบนมาก

 

“แล้วฉันจะรู้ได้ ยังไงว่านายจะไม่โกหก แล้วที่จริงนาย ก็ผิดที่แอบมาดูฉัน กับไอ้พวกนั้นเองไม่ใช่รึไง”ฮิบาริพูดแล้ว เอาหน้าเข้า

ไปใกล้กับคนข้างล่างมากขึ้น ไปอีกจนแทบจะชนกันพร้อมกับ จ้องตาร่างเล็กจนคนโดนจ้องต้องเฉตาหลบไปทางอื่น

 

“ถ้าผมผิดงะ...งั้นผมก็ขอทะ...อุ๊บ!!!”พูดยังไม่ทันจบริมฝีปากของร่างสูงก็ประกบลงมาบนริมฝีปากของร่างเล็กทันที

 

“อื้อๆๆ”ร่างสูงยังคงเบียดริมฝีปากลงไปโดยที่ไม่สนใจเสียงของร่างเล็กรวมทั้งมือที่ทั้งผลักให้เขาหยุดจนร่างสูงเห็นว่าร่างเล็ก

กำลังหายใจไม่ออกก็เลยถอนจูบออก

 

“แฮ่กๆๆ”ร่างบางหอบหนักเพราะจูบที่ยาวนานทำให้เขาหายใจไม่ออก

 

“หึหึหึ จะขอโทษ อะไรล่ะ”ฮิบาริพูดแล้วมองคนใต้ร่างด้วยสายตาบางอย่าง

 

“อยากจะรู้จริงๆ ว่าร่างกายนี้จะตอบสนองฉันยังไง”ร่างสูงพูดพร้อมกับลากนิ้วลงไปเรื่อยๆแล้วเอามือวนรอบจุดอ่อนไหวของร่าง

เล็ก

 

“อ๊ะ!!! ฮ๊า~ อย่า ไม่หยุดครับ”

 

“หึ ถ้าบอกว่าไม่ล่ะ!!!”ว่าแล้วร่างสูงก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้น

 

“ตะ...แต่...อึกอ๊ะ....”ร่างเล็กยังไม่ทันได้พูดอะไรก็ต้องรู้สึกเสียววาบไปทั้งตัวเพราะมือหนาที่เร่งจังหวะรูดขึ้นลงเพื่อให้คนข้างใต้

ส่งเสียงครางหวานให้เขาฟังอย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่

 

“อ๊ะๆ...อ๊า...ผม...มันจะอ๊า~”นํ้าสีขาวที่ไหลออกมาเปรอะเต็มหน้าขาของร่างเล็ก ฮิบาริแสยะยิ้มมองร่างเล็ก

 

“ออกมาซะแล้ว”สิ่งที่ร่างสูงพูดนั้นทำเอาร่างเล็กถึงกับหน้าแดงหนักกว่าเดิม

 

“แฮ่กๆๆ ยะ อย่า”สึนะพูดเสียงแผวเบา และหยุดนิ่งเมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่าที่ตอนนี้แตะอย่าที่ช่องทางสีหวานของเขา

 

“ดะ เดี๋ยว คุณ!!!!!!!!!!!!!!”ไม่รอให้ร่างเล็กพูดอะไรทั้งนั้น สิ่งแปลกปลอมนั้นสอดเข้าไปรวดเดียวจนสุด สึนะสะดุ้งสุดตัวด้วย

ความเจ็บปวด กรีดร้องออกมาพร้อมกับจับบ่าร่างสูงเอาไว้

 

“อ๊า~.......ผมเจ็บ.......อ๊าๆๆๆๆๆ”

 

“อ๊าาาไม่ๆ...เอาออกไปๆ...อ๊าาาา”สึนะพูดแล้วมองหน้าร่างสูง เมื่อเห็นดังนั้นฮิบาริก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้

 

“ไม่อยากเจ็บก็ผ่อนคลายหน่อย เจ้าสัตว์กินพืชแล้วมันจะดีเอง”ฮิบาริพูดเสียงอ่อนโยนเมื่อร่างเล็กเริ่มปรับตัวได้แล้วเขาก็ขยับตัว

เป็นจังหวะแล้วเร่งให้เร็วขึ้นเรื่อยๆ

 

“อ๊าา...อ๊าาาา...ไม่ไหวแล้ว ผมจะ....อ๊าๆๆๆๆๆ”

 

“ไปพร้อมกันสิ สึนะโยชิ”ฮิบาริพูดพร้อมกับก้มลงจูบร่างเล็ก

 

“อืม~”ร่างสูงครางพร้อมกับปล่อยน้ำสีขาวออกมาพร้อมกับร่างเล็ก เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยสึนะก็สลบไป ฮิบาริมองร่างเล็ก

แล้วเอานิ้วเขี่ยน้ำตาของร่างเล็กออกพร้อมกับพูดออกมา

 

“หึ นายต้องเป็นของฉันเท่านั้น ซาวาดะ สึนะโยชิ”ฮิบาริพูดขึ้นพร้อมกับอุ้มร่างเล็กที่นอนสลบอยู่เดินออกจากห้องแต่ก็ต้องชะงัก

เพราะเจอกับคนๆหนึ่งที่ยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่

 

“แกมาทำอะไรตรงนี้เบียคุรัน”ฮิบาริมองเพื่อนของตัวพร้อมกับถามเสียงเย็น

 

“แหมฉันก็ไม่ได้มาแอบดูนายหรอกแค่รู้เฉยๆว่านายอยู่ที่นี่แต่ว่านะ

 

ฮิบาริคุงเล่นแรงไปหน่อยไหมเนี่ย”เบียคุรันพูดขึ้นแล้วมองคนในอ้อมแขนของเพื่อน

 

“อย่ามาทำเป็นพูด อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าแกก็กำลังสนใจไอ้เด็กพืชล้มลุกคนนั้นอยู่เหมือนกัน”ฮิบาริพูดขึ้นอย่างรู้ทันพร้อมกับเดิน

ผ่านเพื่อนของตัวเองไปแต่ก็ต้องชะงักอีกครั้ง

 

“แต่ว่านะ นายพูดยังกับเคยรู้จักเด็กคนเลยนะฮิบาริคุง”เบียคุรันพูดแล้วหันไปมองหน้าเพื่อนของตัวเองที่หยุดเดินอีกครั้ง

 

“หึ ก็ไม่มีอะไรนี่ฉันก็แค่รู้สึกสนใจเจ้าสัตว์กินพืชนี่ก็แค่นั้นเอง”ฮิบาริพูดจบแล้วเดินต่อ

 

“หึหึหึ ขอให้เป็นจริงก็แล้วกันฮิบาริคุง”

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เจอกันเรทหน้า บ๊าย บาย oW</

Comment

Comment:

Tweet

ทำไม..มันโล่งจัง TT

#1 By Sai (103.7.57.18|58.9.142.140) on 2013-04-11 21:11