Part 11 NC20+

posted on 30 Jan 2013 21:06 by ppurple

 

ไปอ่านทั้งเรื่องได้ที่~

 

คำเตือนใครไม่ชอบความรุนแรงออกเลยคะ

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“หึ ยอมดีๆ ดีกว่าเพราะถ้าทำให้ฉันโกรธมากกว่านี้ฉันจะไม่รับรองจริงๆว่านายจะไม่เจ็บ”ว่าแล้วฮิบาริก็เอามือไปจับค้างร่างเล็กให้หันมามองตนตรง พร้อมกับของในมือ มันคือปลอกคอ ที่มีสายยาวๆออกมา

 

“มะ ไม่เอานะครับจะทำอะไรผม”ว่าแล้วร่างสูงก็จัดการเอาปลอกคอนั้นใส่ให้ร่างเล็กโดยที่ค่อนข้างจะรุนแรงไม่น้อยเพราะ ร่างเล็กนั้นดิ้นไม่ยอมหยุด

 

“ชะ ช่วยด้วยครับ...ใครก็ได้ ช่วยผมด้วย ฮึก คุณฮิบาริอย่า ช่วยด้วย!!!!”สึนะทั้งดิ้น ทั้งร้องเรียกให้คนมาช่วยทั้งๆที่ก็รู้ว่าเวลานี้ไม่มีทางมีใครมาที่นี่อยู่แล้ว ฮิบาริเมื่อเห็นทั้งการกระทำและร่างเล็กที่ดีดดิ้นไม่หยุดทำให้เขายิ่งโมโหขึ้นและ

 

เพี๊ยะ!!!!!!

 

“บอกแล้วว่าอย่าทำให้ฉันโกรธไปมากกว่านี้ไม่งั้นนายจะเจ็บตัว สึนะโยชิ”สึนะเบิกตากว้าง เมื่อฝ่ามือของฮิบาริตวัดลงบนแก้มของเขาอย่างแรง หน้าของสึนะสะบัดแรงๆไปตามแรงของร่างสูง ของเหลวสีแดงไหลออกมา ร่างเล็กนั้นรับรู้ได้ถึงรสของเลือด

 

ควับ!!!

 

ฟุ้บ!!!

 

ร่างสูงไม่รออะไรทั้งนั้นจัดการจับร่างเล็ก ให้นอนบนเตียงกว้างจากนั้นเอาสายที่เหลือ มัดมือร่างเล็กเอาไว้จากนั้นเอาไปผูกไว้กับหัวเตียง

 

“ยะ อย่า ฮึก ไม่เอาครับ ผมกลัวแล้ว ฮึกๆ”สึนะสะอื้นด้วยความกลัวแต่ดูเหมือนอิบาริจะไม่ฟังอะไรทั้งนั้น

 

“หึ วันนี้รู้สึกจะปากกล้าจังเลยนะ ถึงฉันจะอยากได้ยินเสียงครางหวานๆของนายก็เถอะ แต่ให้เงียบเอาไว้สักพักก็คงสนุกไม่น้อยเหมือนกัน”ว่าแล้วฮิบาริ ก็หยิบของอีกชิ้นขึ้นมา ลักษณะนั้นเป็นลูกกลมๆมีสายคล้ายเข็มขัด

 

“มะ ไม่เอา ผมยอมคุณแล้ว ฮึกๆ อย่าใช้ของพวกนี้เลย ฮึกๆ”สึนะอ้อนวอน แต่ร่างสูงก็ไม่ได้ฟังอะไรทั้งนั้นจัดการเอาของชิ้นนั้นไว้ที่ปากของร่างเล็กแล้วใส่ล็อกแน่นหนา

 

“อื้อ~ ฮือๆ”สึนะส่ายหัวไปมา

 

“มาเริ่มกันเลยดีกว่า สึนะโยชิดูซิว่าจะทนได้แค่ไหน”ว่าแล้วร่างสูงก็จัดการถอดเสื้อผ้าของร่างเล็กออกทั้งหมด และจูบไปทั่วร่างของสึนะ ฝากรอยนับไม่ถ้วนเอาไว้ที่ตัวของเขาเต็มไปหมด สึนะบิดไปมาด้วยความเสียวซ่าน และก็ถอนหายใจออกมาเมื่อร่างสูงหยุด และสพดุ้งอีกครั้งเมื่อร่างสูงกลืนกินส่วนอ่อนไหวของเขาเข้าไป ลิ้นใหญ่ทำหน้าที่อย่างช่ำชอง

 

“อื้อ~ อึก อื้อ~ๆๆ”สึนะครางออกมา อย่างยากลำบากยิ่งเขาร้องไม่ได้ยิ่งรู้สึกทรมานมากขึ้น ร่างเล็กสติเริ่มเลือนไปที่รู้สึกนั้นเห้นจะมีแต่ความรู้สึกต้องการที่มากขึ้นและก็ต้องรู้สึกเหมือนถุกดยนลงมาจาก เมฆเมื่ออยุ่ๆร่างสูงก็หยุดการกระทำทั้งหดมซะดื้อๆ

ปล่อยให้ร่างเล็กหอบหนักด้วยความเหนื่อยและค้าง สึนะมองฮิบาริ

 

“อะไรอยากให้ฉันทำอะไรล่ะ มองอย่างนั้นน่ะหืม~”ว่าแล้วฮิบาริก็ก้มลงไปถาม พร้อมกับค่อยๆปลดที่ปิดปากสึนะออก

 

“แค่กๆๆ แฮ่กๆ อะ อ๊า~”ฮิบาริก้มเข้าไปไกลจ้องลึกลงไป จากนั้นส่งนิวเข้าไปในปากร่างเล็กหยอกล้อกับลิ้นเล็ก

 

“อืม~ อึก”

 

“พูดสิว่าจะให้ฉันทำอะไร ไม่งั้นฉันก้ไม่ทำอะไรทั้งนั้น”ฮิบาริกระซิบแผ่วเบาข้างหู แล้วงับเบาๆ

 

“อ๊า~ๆ ต้อง...การ...คุณฮิ...บาริ อึก”ร่างเล็กพูดติดขัด

 

“อะไรล่ะ”

 

“กะ...กอด กอดผมที  อ๊ะ!!!!”ไม่รอช้าเมื่อร่างเล็กพูด ร่างสูงก็สอดกายเข้าไปทันที สึนะสะดุ้ง

 

“อ๊าๆๆๆๆๆ เจ็บ คุณฮิบาริ อ๊า~”

 

“หึหึหึ อึก เดี๋ยวก็หายน่า นายเนี่ยรัดจังนะ”ฮิบาริพูดหร้อมกับเร่งขยับให้เร็วขึ้น แล้วเขาก็ค่อยๆเอื้อมมือไปปลดเชื่อกที่มัดมือร่างเล็กเอาไว้นั้นออก

 

“เกาะฉันไว้ล่ะ”สึนะรีบเอามือที่ถูกปลดออกจับที่บ่าของร่างสูงทันที และเริ่มจิกลงเมื่อร่างสูงขยับเร็วขึ้น

 

“อ๊า~ๆๆๆ ไม่ไหว อ๊า~”สึนะครางออกมา ฮิบาริยิ้มแล้วมอง จากนั้นเขากับร่างเล็กก็ปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน สึนะหอบหนักด้วยความเหนื่อย แต่ต้องตกใจเมื่อร่างสูงนั้นยังไม่ยอมถอนกายออกไปจากตัวเขาสักที

 

“คะ คุณ...ฮิบาริ อ๊า~ เดี๋ยว”สึนะร้องเพราะฮิบารินั้นยังขยับตัวอีกครั้ง

 

“เสียใจนะ แต่ฉันยังไม่อิ่ม”จบคำพูด ฮิบาริก็เริ่มกิจกรรมอีกครั้ง และยาวนานไปจนถึงตอนกลางคืนเลยทีเดียว

 

.................................................................................

 

....................................

 

.............

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Comment

Comment:

Tweet